روز گذشته با حضور محمدعلی بهمنی/

دومین جلسه کارگاه شعر و ترانه برگزار شد

يكشنبه 22 ارديبهشت 1392
سايت خانه موسیقی - سرویس خبر

دومین جلسه کارگاه شعر و ترانه برگزار شد

دومین جلسه کارگاه آشنایی با ترانه و تلفیق شعر و موسیقی با حضور محمدعلی بهمنی (شاعر و ترانه سرا) و جمعی از موسیقی دانان و شاعران روز گذشته در ساختمان فاطمی برگزار شد.

در ابتدای این جلسه محمد علی بهمنی در خصوص ترانه سرایی امروز توضیحاتی ارائه کرد و گفت: در گذشته ترانه سرا با آهنگساز بیشتر در رابطه رودند و حس و حال آهنگ های ساخته شده بر آمده از همین صمیمیت بود اما امروزه ترانه ای گفته می شود و ترانه سرا به دنبال یک آهنگساز می گردد و بعد هم باید به دنبال خواننده باشد. این شیوه غلط است و باید آنها به نوعی با هم زندگی کنند تا اثری شکل بگیرد.

بهمنی افزود: امروزه هم شرکت های  منتشر کننده آثار موسیقی، می توانند رابط میان آهنگساز و ترانه سرا باشند و متاسفانه شرکت ها هم دقیقا ترانه هایی را می پسندند که عمر کمی داشته باشد. اگر ترانه ای خوبی به این شرکت ها بدهیم باید آهنگساز خوب هم روی این ترانه آهنگ بگذارد و صدای خوبی و اجرای شایسته ای هم نیاز دارد. این ها همه مخارجی برای شرکت دارد که پول خودش را بر نمی گرداند. ولی اگر هزینه کمی برای آن صرف شده باشد حتی ظرف یک ماه هم پول خودش را بر می گرداند و عمر آن اثر هم بیشتر از یک ماه نیست. و این بسیار بد است.

این شاعر و ترانه سرا با اشاره به وجود شاعران خوب در شهرستان ها گفت: باور من این است که در شهرستان های دور دست آنقدر شعر و ترانه خوب وجود دارد که ما باید آنها را به شکلی که نمی توانند و محروم از آمدن هستند در بانک ترانه داشته باشیم.

وی همچنین در خصوص ضرورت همنشینی شاعر و ترانه سرا در این جلسات گفت: الان درگیر وضعیتی هستیم که باید شعر و موسیقی را با هم آشتی دهیم و این باید با حضور آهنگسازان و خواننده ها باشد که نقطه نظرات آنها را بشنویم. در اینجا باید هر دو طرف شعر و موسیقی با هم به بحث بپردازند تا نتایج مطلوبی برسند.

بهمنی در بخشی از سخنانش گفت: آهنگساز اگر شعری را می گیرد باید در ابتدا با آن شاعر نشستی داشته باشد و اگر دردور دست  هم  باشد حتی باید از پشت تلفن با صدای خود شاعر این شعر را بشنود تا بفهمد لحن بیانی او از عاطفه و حس بیانش چطور است. بعدا درست با لحن شاعر و حسی که خودش دارد آن را بیان می کند و خوانش های مختلفی برای همخوانی بیشتر با موسیقی از آن شعر داشته باشد.

وی افزود:یکی از شیوه های آموزش عروض و افاعیل که به نظر مشکل می آید _ولی مشکل نیست_فقط حفظ کردن شعر است. یعنی به جای اینکه خود را سرگرم این افاعیل بکنیم باید هر شعری را با هر افاعیلی را که دوست دارید حفظ ش کنید و دائم آن را تکرار کنید. اگر یک شعر را اینطور در درون خودتان ببرید و اینطور بخوانید، موسیقی درون کلمه را پیدا می کنید.

بهمنی گفت: شاعر هم اگر یک ملودی به او می دهند نباید همان لحظه بنشیند و شعر بگوید. در گذشته خوشبختانه وقتی یک ملودی را به ما می داند، خود آهنگساز یک کلام روی آن می گذاشت که به آن "مِهر" می گفتند. درواقع مهر این آهنگ به جان شاعر می افتاد و شاعر کلامی روی آهنگ می گذاشت که شایسته ی آن بود.

وی همچنین درباره لزوم آشنایی ترانه سرا با خواننده اثر نیز گفت: همچنین باید با صدایی که می خواهد آن را بخواند آشنا باشیم. زیرا مردم دیگر با آهنگساز و ترانه سرا کاری ندارند و بیشتر خواننده را می شناسند. پس باید صدای خواننده را بشناسیم و با تعریفی که از آن خواننده داریم وقتی می خواهیم کلامی روی اثر بگذاریم.

این جلسه همچنین با پرسش و پاسخ حضار و توضیحات محمد علی بهمنی در خصوص ترانه سرایی و تلفیق شعر و موسیقی با ذکر مثالهایی ادامه یافت.

بهمنی در قسمتی دیگر از سخنانش گفت: روح ماندگاری روی ملودی وجود دارد و اگر شاعر بتواند روح معاصری به آن بدهیم که حس و بافتار کلام باشد. نه اینکه واژگانی را به هم چینش کنیم که با هم غریبه باشند. باید از روح ترانه گی بهره ببریم. زیرا در شعر ما شاعرانه گی داریم و در ترانه ترانه گی. در شعر، شاعرانه گی دست ما نیست بلکه دست زبان است چون مجاب زبان هستیم. اما در ترانه زبان به ما فرصت پیشس اندیشی می دهد.

در این قسمت از جلسه یکی از حضار قطعه ای را با شعر محمدعلی بهمنی اجرا کرد و در ادامه در باره تلفیق شعر و موسیقی این آهنگ بحث و تبادل نظر شد. اشکان کمانگری و مهران زمانی یکتا نیز از دیگر خوانندگانی بودند که در این جلسه به اجرای آواز پرداختند.

لازم به توضیح است، جلسه بعدی ترانه سرایی و تلفیق شعر و موسیقی شنبه هفته آینده راس ساعت 17 در محل خانه تشکیل می شود.
 



print