برنامه های فرهنگی نامزدهای شورای اسلامی شهر/

برنامه های فرهنگی حمید رضا خداداد نامزدهای شورای اسلامی شهر تهران

شنبه 23 ارديبهشت 1396، 05:43
سايت خانه موسیقی - سرویس خبر

برنامه های فرهنگی حمید رضا خداداد نامزدهای شورای اسلامی شهر تهران حمیدرضا خداداد نامزد شورای اسلامی شهر تهران در پاسخ به فراخوان خانه موسیقی ایران برنامه های فرهنگی خود را اعلام کرد. 

به گزارش سایت خانه موسیقی، در پی انتشار فراخوان خانه موسیقی ایران جهت آشنایی اهالی فرهنگ و رای دهندگان با رویکرد و برنامه های نامزدهای شورای اسلامی شهر  و بیان برنامه های فرهنگی هنری خود، چند تن از نامزدها به این فراخوان پاسخ دادند که به ترتیب وصول در مهلت قانونی تبلیغات این برنامه ها در سایت خانه موسیقی اعلام می شود. 

با این توضیح که دیگر نامزد های نامزدهای شورای اسلامی شهر می توانند با مطالعه این فراخوان برنامه های خود را ارسال نمایند. 


حمید رضا خداداد

داوطلب مستقل دارای برنامه مُدوّن
انتخابات شوراهای اسلامی شهر  تهران، تجریش، ری

متولد تهران 1344
مدرك تحصيلي: 
فوق دیپلم مرمت آثار تاریخی ( دانشکده میراث فرهنگی تهران )
ليسانس  گرافيك( دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز)
فوق ليسانس مديريت فرهنگي( دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات تهران) 
زبان خارجي:آشنايي  با زبان انگليسي متوسط
توانمندي:تسلط كامل به كامپيوتر (ICDL، اينترنت ، ‌شبكه )تحقیق و مطالعه و تدریس...
مولف كتاب كامپيوتر براي مديران از صفر تا قدم اول   ناشر ايزايران

1. برنامه شما به‌طور کلی برای فعالیت‌های صنفی هنرمندان و به‌طور اخص برای هنرمندان حوزه موسیقی چیست؟
"هنر، یک فعّالیت انسانی است و مقصدش انتقال عالی ترین و بهترین  احساساتی است که انسان ها بدانها دست یافته اند" تولستوی
‌أ. در زیر چند بند از عمده برنامه های من را ملاحظه میکنید همچنین کلیات برنامه من را میتوانید در کانال تلگرام نشانی صدرالاشاره ملاحظه نمایید  ؛    
اوغات فراغت شهروندان
تامین برنامه های فرهنگی –آموزشی-ورزشی
بکارگیری نخبگان حوزه و دانشگاه در تدوین برنامه و فضای شاد و مُفرح
افزایش ظرفیت گردشگری داخلی ( سال گذشته اصفهان در اکثر مکانهای تاریخی و فرهنگی اش از هنرمندان موسیقی سنتی استفاده کرده بود و برای بازدید کنندگان اجراهای جالب و متنوعی ارائه میدادند از این طرسق خاطره ای بیاد ماندنی را رقم میزندند.)
آموزش خانواده ها در انتخاب برنامه های متناسب و متنوع  
تامین زیرساختهای مناسب گردشگری داخلی در تمام فصول
اختصاص یارانه زیارتی برای خانواده های نیازمند
افزایش مراکز مُفرح برای حضور خانواده ها
ایجاد و ارتقاء مجتمع های تفرجی مطابق با استانداردهای بین المللی متناسب با فرهنگ کشور
سلامت روانی شهروند
اجرای برنامه های کاهش و جلوگیری از پرخاشگری جامعه
فعال نمودن گسترده نخبگان جنگ نرم در حوزه فرهنگی 
تامین سرگرمی مردم - ایجاد مسابقات مناطق

برای هنرمندان عرصه موسیقی نیز:
با توجه به مشکلاتی که اشاره میشود طبعا نیاز به اتخاذ تدابیر خردمندانه هم از جانب مدیران فرهنگی و هم از جانب صنف هنرمندان وجود دارد. برنامه کلی من :
i. دعوت از نخبگان حوزه و دانشگاه ( هنر و انسانی) است برای احصاء مشکلات موجود در حوزه فرهنگ و هنر ، اتخاذ تدابیر و راه حلهای عملی و فرهنگی متناسب با یکایک مشکلات ؛ و نقش هنرمندان در کمک به حل این مشکلات و برنامه ها 
ii. مساعدت در تبیین برنامه های کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت در خصوص نقش عملی موسیقی در کمک به تعالی فرهنگ جامعه
iii. ...
 
2. چه طرحی برای افزایش ظرفیت صندلی برنامه‌های هنری دارید؟
عدالت اجتماعی یکی از دلالت‌های مفهوم عدالت است که منظور از آن تخصیص «منصفانه ی» منابع در یک جامعه است. به این معنا قانون باید به سطح قابل قبولی از عدالت واقعی و رسمی دست یابد و باید توزیع منصفانه ی منابع و برابر فرصت‌ها را تضمین کند.
ارائه هر طرحی منوط به اشراف به برخی واقعیتها و نیازهاست. لذا تا مشخص نشدن برخی دانسته ها نمیتوان طرحی عملی و شایسته ارائه داد و با توجه به تعریف فوق باید بدانیم؛
‌أ. چه تعداد به اصطلاح صندلی برای برنامه های هنری به تفکیک رشته در شهر تهران وجود دارد؟
‌ب. آمار دقیق هنرمندان حرفه ای و آماتور ؛ فعال و غیر فعال به تفکیک رشته ، ساکن در تهران مشخص شود.
‌ج. آمار دقیق جمعیت تهران ، میزان استقبال و علاقه مندی و شرکت در محافل و برنامه های هنری چقدر است؟
‌د. آیا ظرفیت صندلی های برنامه های هنری در تهران برای تمامی رشته های هنری بطور عادلانه و متناسب توزیع شده است؟ به عبارت دیگر آیا برنامه های شهرداری و وزارت ارشاد اسلامی و ... در خصوص ایجاد ظرفیت صندلی در تهران از روی برنامه و متناسب با جمعیت هنرمند و جمعیت مخاطب و نوع علاقه مندی و حجم تولیدات فرهنگی بوده است یا بدون ضابطه یا برنامه اجرا یا ایجاد شده است؟
‌ه. آیا هنرمندان از ظرفیتهای موجود نهایت استفاده را می برند؟ به عبارت دیگر آیا برنامه های فرهنگی به آن میزان است که از ظرفیتهای صندلی های موجود ، در هر برنامه خالی بماند؟
‌و. آیا اجرای برنامه های هنری در تهران فصلی یا مناسبتی یا دائمی است؟
‌ز. آیا جامعه جمعیتی تهران دچار عارضه ای است که مردم را فرهنگ زده کرده است؟ ( منظور عدم علاقه و حوصله نسبت به فعالیتهای موجود هنری است. در حقیقت یک جور پس زدگی!)
‌ح. چه تعداد از باصطلاح صندلی های برنامه های هنری در تهران تخصصی است و چه تعداد چند منظوره است؟
‌ط. آیا جامعه هنری و مسئولین فرهنگی برنامه کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت برای تولید برنامه های هدفمند هنری دارند؟ منظور این است تولید برنامه های هنری هدفمند اجرا میشود یا بی برنامه؟
‌ي. آیا صندلی برنامه های هنری دارای استاندارد خاصی است؟ این استاندارد را چه مرجعی تعیین کرده است؟ چه تعداد از صندلی های موجود متناسب با استاندارد های تعیین شده است؟
‌ك. آیا میشود از سایر فضاهای شهری ( مسقف و غیر مسقف ) با شرایط تعیین شده بعنوان صندلی برنامه های هنری استفاده کرد؟ آیا این امکان سنجی توسط خود هنرمندان و مدیران فرهنگی ، تاکنون صورت پذیرفته است؟
‌ل. آیا میشود از فضاهای موجود در سالنهای هتل ها ، ورزشگاههای ، سازمانهای دولتی و ادارات ، پادگانها ،  دانشگاهها ، فرهنگسراها و ... بعنوان صندلی برنامه های هنری استفاده کرد؟ آیا این امکان سنجی توسط خود هنرمندان و مدیران فرهنگی ، تاکنون صورت پذیرفته است؟
‌م. ...
با مشخص شدن جواب این سئوالات و داشتن یک آمار دقیق از وضعیت موجود میتوان در این خصوص برنامه ریزی کرد و تحت یک برنامه ی زمانبندی شده و بودجه مشخص و مدیریت قاطع اقدامات شایسته ای بعمل آورد. 

3. مهمترین چالش فرهنگی و اجتماعی فعالان و هنرمندان در اَبرشهر تهران چیست و چه راهکارهایی برای حل این چالش‌ها سراغ دارید؟
مهمترین چالش فرهنگی و اجتماعی هنرمندان هم در تهران و هم در سایر استانهای ایران عبارتند از:
‌أ. عدم انسجام کافی بین جامعه هنری
a. عدم انسجام بین اعضاء و هنرمندان یک رشته
b. عدم انسجام بین هنرمندان رشته های مختلف با همدیگر
c. عدم انسجام هنرمندان با مسئولین فرهنگی کشور
‌ب. تمرکز گرایی ( هنرمند باید آثار و تولیدات فرهنگی خود را به گوشه گوشه کشور و سپس به دنیا انتشار دهند)
a. همه ایران تهران نیست که قرار باشد اکثر فعالیتهای هنری در تهران صورت پذیرد
b. همه تهران چند تا خیابان خاص نیست
‌ج. عدم پرداخت مناسب و شناخت کافی هنرمند از مشکلات و درد جامعه
a. بطور عام 
i. هنرمند "دکتر روح" جامعه است. مردم میدانند که سیاست مداران دروغ گویان بزرگی هستند. مردم باید حس کنند ، اگر دردی دارند ، هنرمند است که دردشان را میفهمد و با آنها همدردی میکند. خیلی وقتها مردم دردمند نیاز به همدرد دارند ، یک کسی که به آنها بفهماند دردشان را فهمیده است و آن هنرمند است.
ii. هنرمند "طبیب و پاسدار فرهنگ " مردم جامعه است . خیلی اوقات مردم به دلایل مختلف دچار بیماری و عارضه های نابهنجار فرهنگی میشودند. این هنرمند است که باید این ناهنجاری ها را زود تشخیص دهد و به درمان فرهنگ مردم خود بپردازد.
iii. هنرمند " افسر جنگ نرم "مردم جامعه است. جامعه به فرهنگش زنده است . هر جامعه ای دارای دشمنان اجنبی است که قصد نابودی و تسخیر فرهنگ قوم دیگر را دارد. این هنرمند است که در صف اول این جنگ قرار دارد و با هنر خود به مبارزه با اجنبی می پردازد.
iv. هنرمند " زبان" مردم است . هنرمند باید آنچه را که مردم فکر میکنند و میخواهند فریاد بزنند ولی نمیتوانند را ؛ با هنر خود به سایرین ( مسئولین ، سایر طبقات و دنیا و ...) منتقل کند.
b. بطور خاص و مناسبتی
i. جَنگ ؛ جشن ؛ بلاهای طبیعی ؛ اتفاقات سیاسی و اجتماعی و ...
‌د. تفکر آرمان گرایی و ایده آلیستی هنرمند
a. از ویژگی های بارز و مهم هنرمند این است که باید ایده آلیستی و آرمانگرایانه نیز فکر کند ولی آیا اجرا و نشر آثارش هم باید تحت همین لواء و محدود به قشر یا فضای خاص دنیای پیرامون باشد؟
‌ه. مالکیت معنوی آثار هنری هنرمندان copyright
‌و. عدم امنیت شغلی
a. بسیاری از هنرمندان شاغل دائم نیستند.بعضی وقتها درآمد دارند بعضی وقتها خیر.
b. بسیاری از هنرمندان برخوردار از بیمه تامین اجتماعی نیستند.
‌ز. الگو شدن
a. هنرمند چه معروف باشد و چه گمنام ؛ حتی با زبان بی زبانی و زبان بدن( ظاهر) تفاوت خود را اعلام میکند. هنرمند دوست دارد افراد خاص را الگوی خود قرار دهد و خود نیز الگویی خاص برای سایرین باشد. اگر قرار باشد پیامی که در این میان به جامعه منتقل میشود بعنوان یک الگوی بد باشد، ایجاد انحراف و اگر خوب ،‌ ایجاد بالندگی میکند. و این مهم است که هنرمند چه پیامی را خواسته یا ناخواسته منتقل میکند.
‌ح. بی برنامه گی فرهنگی
a. متاسفانه مدیران فرهنگی کشور فاقد برنامه فرهنگی مُدوّن میان مدت و بلند مدت با هدف توسعه سلامت و بالندگی مردم است. اتخاذ تصمیمان لحظه ای ؛ اعمال سلایق شخصی ؛ بی مهری به هنرمندان ؛ باعث سردرگمی جامعه فرهنگی شده است. هنرمندان باید بدانند برای ده سال دیگر در کشورشان چه هدفی دارند و به کدام نقطه خواهند رسید. باید بدانند برای رسیدن به آن هدف چه برنامه های هنری را باید اجرا کنند و ...
‌ط. جناح بندی سیاسی در هنر
a. از بزرگترین اشتباهات رایج ؛‌ ایجاد جناح بندی سیاسی در هنر است. هنرمند وابسته به این جناح و آن فرد سیاسی ؛ استفاده ابزاری از هنر برای رسیدن به اهداف خود توسط سیاسیون ، هنر انقلابی و غیر انقلابی ، هنرمند وابسته به این ارگان و آن ارگان ، و خیلی موارد دیگر که از هنر و هنرمند بعنوان یک ابزار استفاده شده است. البته ایجاد و داشتن سبک ایرادی ندارد ولی انشقاق بیم هنرمندان و جامعه هنری در تقسیم بندی های سیاسی ایراد دارد.
‌ي. عدم یا کمبود ، گرانی ؛ استاندارد نبودن و نداشتن کیفیت ابزار ها و وسایل تولید اثار هنری 
a. در جامعه برای هنرمند
b. برای مردم علاقمند
‌ك. عدم نظارت بر مراکز آموزش هنری و گسترش بی برنامه مراکز آموزشی غیر استاندارد که ایجاد خدشه به ارزش جامعه هنر میکند.
‌ل. وجود یک آشفتگی در حوزه چاپ و نشر آثار هنری و آموزشی
‌م. عدم توجه کافی در کرامت و پاسداشت و حفظ آثار و تجربیات اساتید هنری
‌ن. عدم وجود شناسنامه و بانک اطلاعات جامع هنرمندی
‌س. عدم آموزش مُدوّن یک هنر در مدارس ( غیر هنرستان) 
a. چه خوب است همانگونه که دانش آموز مجبور است زبان انگلیسی را از همان ابتدا بصورت مدون در مدرسه آموزش ببیند ،  آموزش یک هنر سنتی یا یک ساز سنتی را در دستور کار خود داشته باشد.
‌ع. بالا بودن هزینه اجاره ، خرید محل کار در تهران
‌ف. وجود مدیران سیاسی بجای مدیران کاملا فرهنگی در حوزه تصمیم گیری.
‌ص. کمبود بودجه دولتی یا توان مالی شخصی و عدم وجود اسپانسر فرهنگی در تولیدات فرهنگی
‌ق. واردات نامتناسب سازهای سنتی ؛ در حالیکه سازنده های ساز سنتی در ایران به حاشیه کشیده شده و بیکار اند.


این قبیل مشکلات و امثالهم ، راه حلهای زیادی دارند به شرطی که جامعه هنری و مسئولین فرهنگی کشور ، دارای انضباط و انسجام و برنامه بوده و با تدبیر اقدامات لازم در اینخصوص اتخاذ شود. 
4. در شورای قبلی بودجه برخی نهادهای صنفی از جمله خانه‌های هنر قطع شده است، در این‌باره چه نظری دارید؟
‌أ. وابستگی مالی اصناف هنری به دولت هم میتواند برداشت خوبی داشته باشد و هم برداشت بد. برداشت بد اش این است که کسی که بودجه بگیر دولت میشود اولا باید برنامه مدون با اهداف و زمانبندی اجرایی و هزینه های مشخص برای صنف خود داشته باشد  ثانیا پاسخگوی عملکرد خود بوده و بیلان کار ارئه نماید همچنین انتظار پیروی از دستورات لحظه ای و سلیقه ای مدیران را نیز داشته باشد. ( البته این بدان معنا نخواهد بود که اگر صنفی حتی با بودجه دولتی اداره نگردد ؛ تحت برنامه مصوب کشور و مسئولین فرهنگی و نظارت نباشد که هیچ کجای دنیا نیز چیزی مشاهده نمیشود) . بعضی اصناف هنری نقش و اهمیت و ارزش هنر خود را فراموش کرده اند. خلق و تولید آثار هنری آنقدر درآمد دارد که هنرمندان باید برای صادرات تولیدات فرهنگی خود به خارج از کشور و ارزآوری برنامه ریزی مدونی را ارائه دهند.( مثل صادرات فرش ). واگذاری امور به اصناف میتواند در این راه مثمر ثمر باشد و این مهم در برنامه فرهنگی دولت باید گنجانده شود.

5. اولویت اول شما در جایگاه عضو شورای شهر در زمینه مسائل فرهنگ و هنر چیست؟
‌أ. الویت من مسائل فرهنگی است. متاسفانه فرهنگ ، هنر و هنرمندان و مردم ، از مظلوم ترین عناصری هستند که در سالهای گذشته مورد بی مهری قرار گرفته اند و بدانها آنطور که شایسته است توجه کافی نشده است.هر کجا که قرار بوده کم گذاشته شود این فرهنگ و هنر بوده که ازش کم گذاشتند. اگرچه نقش دولتها در این میان پر رنگ است ولی در خیلی از موارد هنرمندان هم بی تقصیر نبودند.
‌ب. همانگونه که اشاره شد هنرمند طبیب روح و دل مردم است. حال اگر خود این طبیب دچار بیماری شود نمیتواند به درمان مردم کشورش بپردازد. هنرمند باید قادر باشد ابتدا درد خود را درمان کند. وظیفه دولت مردان نیز این است که در این میان از هنر و هنرمند دفاع و حمایت کنند ولی این بدان معنا نیست که عصای همیشگی باشد. چرا که هنر مند باید روی پای خود بایستد ؛ روی صحنه برود و به ایفای نقش خود بپردازد. به مردم اش به دولتش به کشورش خدمت کرده و کمک حالشان باشد.
‌ج. دعوت از نخبگان فرهنگی حوزه و دانشگاه برای تدوین برنامه ای جامع بصورت منسجم برای شناسایی و حل مشکلات فرهنگی جامعه از وظایف وزارت ارشاد کشور است ولی من در این راه عزم جزم دارم تا قوه محرکی باشم و گام کوچکی در حل این مشکلات بردارم و این میسر نخواهد شد مگر با حمایت اهل فرهنگ و هنر.  


print